กิจกรรมชวนดูหนังดี

posted on 22 Sep 2013 09:44 by thaicampus in Things
ONE PICTURE CAN CHANGE WORLD


ภาพยนตร์ที่เกี่ยวข้องกับสงครามแต่ละเรื่อง ไม่ว่าจะนำเสนอออกมาในแนวทางไหน มักสะท้อนบทสรุปไปในทางเดียวกันว่า สงครามนั้น แท้จริงแล้วให้อะไรกับมนุษย์เราบ้าง นอกจาก…ความสูญเสีย

The Bang Bang Club หนังเกี่ยวกับสงครามเรื่องล่าสุด ที่เตรียมฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์โตรอนโต ในเดือนหน้า เล่าเรื่องของกลุ่มนักข่าวหนุ่ม 4 คน เดินทางถ่ายภาพเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในประเทศแอฟริกาใต้ ในช่วงปี ค.ศ. 1990 – 1994 ที่สงครามดังกล่าวกำลังจะสิ้นสุด (ตั้งแต่เนลสัน แมนเดล่า ได้รับการปล่อยตัว – การเลือกตั้ง ปี 1994)



ภาพยนต์เรื่อง The Bang Bang Club สร้างจากหนังสือชื่อเดียวกัน ที่เขียนโดยช่างภาพ 2 ใน 4 คนที่ยังมีชีวิตอยู่ ก็คือ Greg Marinovich และ Joao Silva
ประวัติกลุ่ม “Bang-Bang Club” ชื่อเดิมคือ Bang-Bang Paparazzi แต่เปลี่ยนเป็น Club ในภายหลัง เนื่องจากสมาชิกในกลุ่มเห็นว่า ปาปาราซซี่ ทำให้ภาพลักษณ์ของการทำงานเสียหาย “bang-bang” เป็นคำที่ชาวท้องถิ่นใช้เรียกความรุนแรงที่เกิดขึ้น ทั้งยังหมายถึงเสียงปืนอีกด้วย
ปี 1991 Greg Marinovich ได้รับรางวัลพูลิทเซอร์ สำหรับภาพข่าว “Lindsaye Tshabalala” ผู้ถูกเผาทั้งเป็น เพราะต้องสงสัยว่าเป็นสายลับ (ปี 1990)
18 เมษายน 1994 Ken Oosterbroek เสียชีวิตเนื่องจากถูกยิง ขณะกำลังถ่ายภาพในเมือง Tokoza และ Greg Marinovich ได้รับบาดเจ็บสาหัส

23 พฤษภาคม 1994 Kevin Carter ได้รางวัลพูลิทเซอร์ จากภาพเด็กหญิงผู้หิวโหยหมดแรงชาวซูดาน ข้างๆ เธอมีนกแร้งที่รอจัดการเมื่อเธอสิ้นลม ภาพนี้สะเทือนใจคนทั้งโลก พร้อมตั้งคำถามถึงมนุษยธรรม และจริยธรรมของผู้สื่อข่าว หลายคนประนาม Kevin ว่า “ปล่อยให้เธอตาย ทั้งๆ ที่ช่วยได้”
Silva เพื่อนของ Kevin เขียนบันทึกถึงช่วงเวลานี้ไว้ว่า “หลังจากพยายามทำใจให้สงบจากภาพคนมากมายที่หิวโหยถึงตาย เขา (Kevin) ได้ยินเสียงสูงร้องเบาๆ และได้เห็นเด็กผู้หญิงตัวน้อยพยายามเดินไปที่จุดแจกอาหาร  เมื่อเขาหมอบลงเพื่อถ่ายภาพ นกแร้งตัวหนึ่งก็บินลงมา เขาพยายามไม่ทำให้มันตื่น เขาเล็งภาพเพื่อให้ได้มุมที่ดีที่สุด บอกได้เลยว่ารอจังหวะประมาณ 20 นาที หวังว่าเจ้านกแร้งจะกระพือปีก แต่ก็ไม่ เขาจึงถ่ายภาพ ไล่นกนั่นออกไป และมองดูเด็กน้อยพยายามเดินต่อ หลังจากนั้นเขานั่งลงใต้ต้นไม้ จุดบุหรี่ พูดกับพระเจ้าแล้วร้องไห้ “เขาเสียใจ” Silva เล่า “พร่ำพูดแต่ว่าเขาอยากกอดลูกสาวมากแค่ไหน”

กรกฎาคม 1994 Kevin Carter ฆ่าตัวตายสองเดือนหลังจากได้รับรางวัล
เขาทิ้งข้อความไว้ว่า “ผมถูกหลอกหลอนด้วยความทรงจำบาดลึกของการ ฆ่าฟัน ศพ ความโกรธ ความเจ็บปวด… ของเด็กที่อดอยากและบาดเจ็บ, ของคนบ้าที่กระหายการลั่นไกปืน… ความเจ็บปวดของชีวิตมันกลืนกินความสุข จนถึงจุดที่เรียกว่าความสุขนั้นไม่มีอยู่”

(“I am haunted by the vivid memories of killings & corpses & anger & pain… of starving or wounded children, of trigger-happy madmen… The pain of life overrides the joy to the point that joy does not exist.”)
ปี 2000 Greg Marinovich และ Joao Silva ตีพิมพ์หนังสือที่รวบรวมภาพสงคราม และมิตรภาพของพวกเขา The Bang Bang Club

ที่มา :
www.slashfilm.com
en.wikipedia.org/wiki/Bang-Bang_Club
ขอบคุณข้อมูลดีๆจาก http://www.rayongphotoclub.com/forum/index.php?topic=7952.0

If you believe...

posted on 19 Jun 2013 01:03 by thaicampus